ورود به کانال تلگرام عضویت

آیس رمان http://iceroman.ir/wp-content/uploads/2019/07/love-novel-1446042-1222951.png

دانلود رمان ,دانلود رمان جدید عاشقانه,رمان

دانلود رمان عصیانگر با لینک مستقیم

Download Roman Osyangar – PDF

دانلود رایگان رمان با لینک مستقیم و فرمت های pdf,apk,epub,jar برای کامپیوتر و گوشی های اندروید و آیفون

دانلود رمان عصیانگر

——–| ارائه شده توسط وبسایت آیس رمان |—–—

.:: دانلود رمان عصیانگر ::.

 

   نام رمان : عصیانگر

 نویسنده : سحر نصیری

موضوع : عاشقانه

 فرمت : پی دی اف

 تعداد صفحات : 

 خلاصه و قسمتی از رمان :

با جدیت پرونده زیردست مو امضا کردم تا با همکاری با شرکت مهرآرا بتونم چاوش خان رو با خاک یکسان کنم
با اخم روی صندلی چرخ دار چرخیدم که یدفعه با کوبیده شدن در اتاق به دیوار دفتر سریع از رو صندلی رییس پریدم پایین
منشی جناب رئیس با دیدن عکس العمل ام پقی زد زیر خنده و گفت:
_ باز حس رییس بودن گرفتت کنیز شاه میرزا؟!
با جیغ جیغ گفتم :_این چه وضع ابراز وجوده زهرم ترکید!
یه دفعه جدی شد و گفت پاشو پاشو دیوونه بازی هاتو جمع کن رئیس داره میاد اینو که گفت تو جام خشکم زد پریدم بهش :
_ یه ساعته وایسادی هر هر کر کر می کنی نمیتونی زودتر حرفتو تلاوت کنی؟
همونطور که داشت ترتر می زد گفت:
_ جون تو هر وقت قیافتو میبینم خندم میگیره حرفم یادم میره با چشم غره گفتم: _مگه قیافم چشه؟ بگو تا چشاتو از کاسه در بیارم!
باخنده یکم نگام کرد و گفت : _خداییش هیچی
خواستم دهن باز کنم سر تاپاشو بخاطره عیبی ک نزدیک بود روم بزاره قهوه ای کنم که با صدای آسانسور دهنم بسته شد!

 

چند روز یکبار قسمتی از داستان اضافه خواهد شد(آخرین آپدیت ۲۴ شهریور )

جهت مشاهده و دانلود رمان به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

بـــــسم اللّه الرحمٰن الرّحــــیم
#پست_۱
عصیانگر

با جدیت پرونده زیردست مو امضا کردم تا با همکاری با شرکت مهرآرا بتونم چاوش خان رو با خاک یکسان کنم
با اخم روی صندلی چرخ دار چرخیدم که یدفعه با کوبیده شدن در اتاق به دیوار دفتر سریع از رو صندلی رییس پریدم پایین
منشی جناب رئیس با دیدن عکس العمل ام پقی زد زیر خنده و گفت:
_ باز حس رییس بودن گرفتت کنیز شاه میرزا؟!
با جیغ جیغ گفتم :_این چه وضع ابراز وجوده زهرم ترکید!
یه دفعه جدی شد و گفت پاشو پاشو دیوونه بازی هاتو جمع کن رئیس داره میاد اینو که گفت تو جام خشکم زد پریدم بهش :
_ یه ساعته وایسادی هر هر کر کر می کنی نمیتونی زودتر حرفتو تلاوت کنی؟
همونطور که داشت ترتر می زد گفت:
_ جون تو هر وقت قیافتو میبینم خندم میگیره حرفم یادم میره با چشم غره گفتم: _مگه قیافم چشه؟ بگو تا چشاتو از کاسه در بیارم!
باخنده یکم نگام کرد و گفت : _خداییش هیچی
خواستم دهن باز کنم سر تاپاشو بخاطره عیبی ک نزدیک بود روم بزاره قهوه ای کنم که با صدای آسانسور دهنم بسته شد!
جفتمون هول کردیم سریع پریدم برگه هارو از رو میز برداشتم و پرت کردم تو سطل آشغال
سانازم دوید بیرون و خانومانه نشست رو صندلیش با قیافه جدی صاف وایسادم کنار میز یه نگاه به ظاهرم انداختم یه مانتوی کوتاه کتی و شلواره کرم پوشیده بودم با کفشای پاشنه کوتاه!
یه تیپ کاملا رییس پسندانه و رسمی محو استایل خودم بودم که یدفعه در باز شد و رییس با اخمای روی پیشونی اومد داخل با دیدنش ارامش و اطمینان به قلبم سرازیر شد اگه نبود من به خیلی چیزا نرسیده بودم و حتی الان اینجا نبودم
یه مرد پنجاه ساله جا افتاده که موهای کم پشت و جو گندمیشو همیشه سمت بالا شونه میکرد چشمای ریز و به تبع اون تیزی داشت با دماغ عقابی لبای نازک و ریشی روی چونش ک نمیشه اسمشو ریش بزی گذاشت اعتراف میکنم قیافه خبیث و بداخلاقی داره برعکس قلبش!

البته رییس با داشتن یه خانوم دائم الغر و یه پسر و دختر عنتر که خارج از کشور تحصیل میکردن نسبت به سنش خیلی جوون تر نشون میداد

با صدای آقای ارجمند (جناب رییس) دست از تجزیه تحلیل بنده خدا کشیدم چتریامو با دست از تو چشام زدم کنار و با چشای تخسم بهش خیره شدم
با اخمی که از ابتدای ورود رو پیشونیش بود و من دلیلشو نمیدونستم گفت:
_لیست جلسه های امروزو برام بیار سریع به سمت میزم که گوشه ی اتاق بود رفتم و لیست رو برداشتم با صدای بلند شروع به خوندن لیست کردم
این وسط حواسم به آقای ارجمند بود ک قیافش حسابی کلافه میزد من این رییس زیادی مهربون رو خیلی خوب مشناختم بالاخره یک سال منشیش بودم و دوساله دارم به عنوان دستيار شخصی در نزدیکترین نقطه به زندگیش کار میکنم قشنگ معلوم بود حواسش به حرفام نیست نوچ مثه این که اینجوری نمیشه
با شیطنت صدامو تغییر دادم و مشغول خوندن ادامه ی متن شدم :
_ بعد از اتمام جلسه با شرکت سایه بان سره ماشینو کج کرده و به سمت گل فروشی راه افتاده و با بیست شاخه گل ارکیده به قصد منت کشی رو به خونه عزیمت میکنید باشد که رستگار شوید!

#پست_۲
با تعجب سرشو بالا آورد و نگام کرد با دیدن لبخند شیطون رو لبم خندش گرفت پوفی کرد و گفت:
_ آفتاب اصلا حوصله ندارم
آروم گفتم : _ چیزی شده آقای ارجمند؟ تو جلسه اتفاقی افتاده ؟
اینو که گفتم انگار چیزی یادش افتاده باشه دوباره چهرش درهم رفت و عصبی زمزمه کرد:
_ شرکت چاوش خان دیگه داره پاشو از گلیمش فراتر میزاره میخواد منو زمین بزنه نمیدونه من با بیست سال سابقه کار آدمی نیستم که بخوام از یه تازه کار رو دست بخورم
با اومدن اسم اون شرکت و یادآوری مدیر عاملش سرتا پام از حرص گر گرفت

چاوش خان بزرگمهر خطرناک ترین و در عین حال پر نفوذ ترین رقیب ما در صنعت لوازم بهداشتی و عطر و ادکلن
با حرص گفتم :
_ چیکار کرده رئیس ها؟ بگید تا خودم حقشو بزارم کف دستش باز چه حقه ای داره سوار میکنه اون مار بی نیش؟!
آقای ارجمند با تعجب بهم نگام کرد و درحالیکه خندش گرفته بود گفت :
_حالا تو آروم باش دخترم بیا این لیوان آبو بخور!
بایدم خندش بگیره حتما یاد اولین ملاقات من با اون وحشی افتاده پوووف

سال اولی که با ضمانت رامین به عنوان منشی پامو تو این شرکت گذاشتم یه دختره بیست ساله شر و شیطون با فوق دیپلم مدیریت و معدل ۱۹ بودم یکی از بهترینای کلاس که استادا آینده ی خوبی رو برام میدیدن ولی….

آقای ارجمند خیلی به من لطف کرد بعد از مصاحبه با من و فهمیدن شرایط زندگیم از زبون رامین که دوست صمیمی پسرش مهرداد بود بهم اجازه داد با مدرک فوق دیپلم بشم منشی شرکتش!
اولین ماه های کار کردنم بود سرمو کرده بودم تو کامپیوتر و آروم با سرعت حلزون افلیج در حال تایپ کردن برگه رو میز بودم با حس کردن سایه بزرگی که داشت به سرعت از کنارم رد میشد و به سمت اتاق رییس میرفت با تعجب از جا پریدم و سریع خودمو پرت کردم جلوش با اخم غلیظی بهش نگاه کردم به محض این که نگاهم بهش افتاد از جدیت نگاش جا خوردم لعنتی قدم تا روی سینش بود و هیبتش باعث شد از ترس تو جام تکون آرومی بخورم با فک مستطیلی سفت شده و اخم غلیظش به منی که تخس جلوش قد علم کرده بودم نگاه کرد با لحن بدی تشر زد :
_برو کنار دختر
از خش ناهنجار صداش یه لحظه نگاهم رنگ ترس گرفت ولی ترس و زدم کنار باید خودمو به آقای ارجمند ثابت کنم نمیخواستم از همین اول کار ناامیدش کنم
با پوست کلفتی تمام دست به کمرم زدم و چتریامو از تو چشام زدم کنار با صدای بلندی گفتم:
_نمیشه آقا شما وقت قبلی نگرفتید همینجوری بدون اطلاع اجازه ندارید سرتونو بندازید پایین برید تو دفتر رییس
چشمای میشیش رنگ خون گرفته بود از حرفم چینی رو بینیش افتاد که باعث شد چشمم به خراش نه چندان عمیق روی بینیش که خشونت چهرشو بیشتر کرده بود بیوفته سرشو آورد پایین و گفت :
_تو میخوای جلوی منو بگیری بچه؟!
با پوزخندی بدون این که دستش بهم بخوره لبه ی آستینمو گرفت و با خشونت از سره راهش کشیدم کنار و با قدمای بلند به سمت در دفتر رفت
با این که آروم هلم داده بود ولی چند ثانیه طول کشید تا تونستم تعادلمو بدست بیارم سریع از پشت دویدم به سمتش یه ثانیه دم دفتر مکثی کرد که باعث شد منی که داشتم به سرعت به سمتش میرفتم محکم بخورم به کمرش
همون لحظه آقای ارجمند که از سر و صدای تو سالن متعجب شده بود درو باز کرد و با صحنه ای افتضاح یعنی منی که از پشت به کت بزرگمهر آویزون شده بودم تا نیوفتم و بزرگمهری که از عصبانیت کبود شده بود مواجه شد
یکی از بدترین لحظه های زندگیم بود که هیچوقتم نتونستم برای اون حالتم با بزرگمهر توضیح قابل باوری بیارم
به محض این که تونستم تعادلمو بدست بیارم صاف وایسادم سره جام بزرگمهر با اخم ترسناکی برگشت سمتم خواست قدمی برداره که آقای ارجمند با لحن مسالمت آمیزی سریع گفت :
_چاوش خان اینجا چیکار میکنید اتفاقی افتاده؟
بزرگمهر که تازه فهمیده بودم اسمش چاوش خان و همون رقیب خطرناکه شرکت که همه ازش حرف میزنن نگاهی به ارجمند انداخت و با لحنی تحقیر امیز در حالیکه نگاهش به من بود گفت : انتظار کارمندای با کیفیت تری ازتون داشتم جناب ارجمند !
تموم بدنم یخ کرد نگاه مظلومانه ای بابت خرابکاریم به آقای ارجمند انداختم
بدون نیم نگاهی به من رو به بزرگمهر گفت:
_ فکر کنم کارای مهم تری جز تجزیه تحلیل کارمندای بنده داشته باشید چاوش خان!
بعد با دست به سمت اتاقش راهنماییش کرد

#پست_۳
بعد از رفتن شون به داخل اتاق با اخم و بغ کرده پشت صندلیم نشستم چند دقیقه بیشتر طول نکشید که صدای زنگ تلفن بلند شد
با برداشتن تلفن صدای ارجمند تو گوشم پیچید:
_ خانوم سعادت زحمت بکشید دوتا قهوه بیارید!
اون لحظه حاضر بودم فلج شم ولی جلوی اون کوه غرور خم و راست نشم تو دلم یذره هم سره مشتی بنده خدا غر غر کردم خو پدر من الان چه وقت مریض شدن بود اخه یعنی این مشتی یه روز از خواب بلند شه جاییش درد نکنه مرده!
بعد از این فکر زشتم زبونمو گاز گرفتم آدم باش آفتاب حالا واسه یه فنجون قهوه نمیخواد این بیچاره رو بکنی تو قبر !
بعد آماده شدن قهوه به عادت زشت همیشگی وقتی که از مهمونی خوشم نمیومد انگشتمو فرو کردم تو یکی از فنجونا تا ببینم قهوه خوب داغ شده یا نه با سوختن دستم سریع کشیدمش بیرون و دل بخواهی فحشی نثار چاوش خان کردم !

با قدمای سنگین به سمت در اتاق آقای ارجمند راه افتادم جلوی در اتاق وایسادم به نگاه به سینی تو دستم کردم و بی حوصله با نوک کفش کوبیدم به در !
صدای بفرمایید آقای ارجمندو که شنیدم تازه به این نتیجه رسیدم بنده با هردو دستم سفت لبه ی سینی رو چسبیدم حالا چجوری درو باز کنم؟!
فکر کنم مشتی سه تا دست داره!
دیدم اینجوری نمیشه دوباره با پا کوبیدم به در
آقای ارجمند با صدای بلند تری گفت :
_بفرمایید
یعنی واقعا فکر میکنه من نمیشونم؟!!!
سینی رو یخورده تو دستم جا به جا کردم و گفتم :
_ میشه لطفا درو باز کنید؟
همینطور ک به در نزدیک میشد صدای متعجبشو شنیدم که میگفت: _مگه درو قفل کرده بودم؟!
درو که باز کرد با تعجب زل زد بهم با اخمای در هم گفتم :_ اجازه هست جناب ارجمند؟
سریع خودشو کنار کشید و بهم اجازه داخل شدن داد
پامو که داخل اتاق گذاشتم متوجه پوزخند چاوش خان شدم به زور جلوی زبونمو گرفتم به جاش پشت چشمی براش نازک کردم که جا خورد خم شدم و با اخم سینی رو جلوش گرفتم با مکثی که مطمعنم از قصد بود نگاهی به چشمام انداخت و فنجون قهوه رو برداشت با دیدن فنجونی که انگشتمو فرو کرده بودم توش نیشخندی زدم که باعث شد مشکوک نگاهم کنه سریع قیافمو عادی کردم و از اتاق زدم ببرون حتی تشکرم نکرد بی نزاکت!
تا یک ساعت خبری از تو اتاق نبود تا این که چاوش خان با اخم در اتاق و باز کرد و بدون نگاه کردن به من رفت بیرون!
دیدار به یاد موندنی من و چاوش از اینجا شروع شد و بعد از اون تو هر جلسه و همایشی که بنده رو میدید حسابی مستفیضم میکرد حتی بعد از ارتقا گرفتنم به منصب دستیار شخصی رییس توجهش بهم ببشترم شده بود
البته حرفی نمیزد ولی همون نگاه تحقیر کننده و پر از اخمش برای در آوردن حرصم کافی بود هرچند اونم حرفی نزنه رفیق شفیقش با مدرک دکترای نیش زبان به جاش فعالیت میکنه مردک بیتربیت!

#پست_۴
با صدای آقای ارجمند به خودم اومدم و دست از مرور خاطراتم برداشتم
_ چاوش خان داره قیمت عطر و ادکلنایی که برند مشترک داره میکشه پایین خیلی وقت طرحشو ریخته از فردا میریزه تو بازار رکب خوردیم آفتاب!
با شنیدن حرفش چشمام تا آخرین حد گرد شد :_چی؟ اینجوری که از پا میوفتیم اصن با اینکار خودشم کلی ضرر متحمل میشه چرا داره این کارو میکنه؟!
_ هدف اصلی چاوش زمین زدن ماست ولی اون قدر بی فکر نیست که به خودشم آسیب برسونه مطمعنم داره یه کارایی میکنه باید بفهمیم آفتاب بااااید وگرنه مجبوریم فاتحه شرکت و سهامشو بخونیم!
کلافه سری به تایید حرفای ارجمند تکون دادم و پشت میزم که حالا گوشه دفتر آقای ارجمند بود نشستم !
در کشو رو باز کردم پرونده چاوش خانو بیرون کشیدم و بهش خیره شدم
_چاوش خان بزرگمهر !دهنم کج شد از لقب خانی که هیچ جوره از کنار اسمش کنده نمیشد حتی توسط نزدیکانش البته به جز سیاوش!
۳۳ ساله مجرد فوق العاده کله خراب و بی حوصله! ذهنم به خراشیدگی روی بینیش کشیده شد اینجور که گفته شده حاصل درگیری با دوتا مزاحم بوده که هردوشون راهی بیمارستان شدن
بالاخره درگیر شدن با یه استاد کیک بوکس چنین عاقبتی داره باشد که درس بگیریم!
نام پدر: فریدون! یکی از سرمایه گذاران پالایشگاه سیراف مردی اصیل, ثروتمند و خودرای که رابطه ی چندان خوبی با چاوش خان نداره البته به نظرم چاوش خان باهاش رابطه ی خوبی نداره با اون اخلاق قشنگش!
نام مادر: مهناز! دختر یکی از سرمایه داران کرج که با ازدواجی قرار دادی مجبور به وصلت با فریدون شد!
چاوش خان دوتا خواهر دیگه به نام های شهین و شقایق داره که هردو ازش کوچیک ترن شهین با ۲۶ سال سن ازدواج کرده و یه دختر به نام مهتا داره ولی خواهر کوچیکتر یعنی شقایق ۱۹ ساله مجرده و کاملا بی حاشیه
و در آخر شریک و رفیق عزیز چاوش خان سیاوش فانی متخصص زبون بازی و پرچونگی دارای تجارب فراوان از دختر بازی فوق العاده شوخ و بددهن!
چند باری هم بعد از بدست گرفتن جلساتی که با آقای ارجمند میرفتیم مورد عنایت ایشون قرار گرفتم ولی خب متاسفانه قسمت نشد مثله رولت بپیچمش دور زبونم و قورتش بدم ایشالله سر فرصت !
نکته ی قابل توجه درباره ش این که زندگی خانوادگی مرموزی داره یعنی تقریبا هیچ اطلاعاتی از خانوادش توی پرونده نیست!

این دو نفر که دوستی دیرینه ای دارن از ۲۷ سالگی بعد از برگشتن از کانادا بعد از گرفتن مدرکشون تصمیم به احداث شرکت ساخت و صادرات و واردات لوازم بهداشتی گرفتن و به خاطره نفوذ خانوادگی و اعتراف میکنم کیفیت عالی کاراشون خیلی زود معروف شدن و کارشون گرفت
و در حال حاضر بزرگترین رقیب شرکت خوش نام چکیده یعنی شرکت ما هستن!

#پست_۵
مثل همیشه هرچقدر پرونده ها و قرار داداشو بررسی کردم نتونستم نقطه ضعفی پیدا کنم از بس کاراشو تمیز و با سیاست انجام میده!
پوفی کردم و از جا بلند شدم واسه یه ساعت دیگه با پونه و رامین و سحر قرار داشتم از قبل اجازشو از آقای ارجمند گرفته بودم سریع وسایلمو جمع کردم و با خداحافظی از آقای ارجمند و ساناز و باقی دست اندر کاران که کمم نبودن از شرکت زدم بیرون سوار هاچ بک مشکی رنگم شدم و به سمت پاتوق حرکت کردم.
از بیرون کافه به محض دیدن رامین وپونه ادای عق زدن در آوردم دستای همو گرفته بودن و عاشقانه با هم حرف میزدن با خنده اروم وارد کافه شدم و رفتم سمتشون سریع جفت دستامو کوبیدم رو میز و یه پخ کردم که باعث جفتشون بپرن چند نفر برگشتن با تعجب نگامون کردن محل ندادم و با رضایت نشستم رو صندلیم پونه موهامو محکم از رو چشمام زد کنار و حرصی گفت: _ذلیل شی الهی
با خنده سیگاری از روی میز برداشتم و آتیش کردم
رامین اخم ریزی کرد بچه ها میدونستن از وقتی که اون اتفاق افتاد تفننی میکشم سریع افکاری که داشت به سمتم هجوم میاورد رو زدم کنار و رو با شیطنت رو بهشون گفتم: _چیه؟ قلبایی که داشتین با چشاتون واسه هم میفرستادین رو هوا ترکید؟ ایشه تا من باشم با یه زوج افلیج تازه کار نیام بیرون! الان انتظار ندارید یه هدفون بزارم تو گوشم و بشینم یه گوشه تا شما به چه چه زدنتون برسید که ها؟! راستی سحر کجاست؟

رامین که از نطق غرا بنده خندش گرفته بود گفت:_ اوووف چقدر حرف میزنی تو سرم رفت سلامت کو زی زی گولو؟ والله به نظرم این که تو یه گوشه آروم بشینی و حرفی نزنی جزو محالاته این خوشبختی هیچوقت نصیب ما نمیشه!
دهنمو واسش کج کردم و یه صدای زرت در آوردم پونه پقی زد زیر خنده و گفت: _ نکن بی آبرو هنو…. که با اومدن شادمهر و سحر حرفش نصفه موند شادمهر سرخدمتکار این کافه بود که تو این چند سال رفت و آمدمون خیلی با هم رله شده بودیم با لبخند جلو اومد و گفت: _ نیومده شروع کردی که زی زی گولو!
آخه زی زی گولو؟ این لقبو به خاطره ریزه میزه بودنم بچه ها روم گذاشته بودن بیتربیتا!
سحر با نیشخند اومد جلو و گفت:_ اصن خوب کردی اومدی حالشونو گرفتی من که از شدت چندشیِ دل و قلوه دادناشون به شادمهرِ ذلیل شده رو اوردم !
پونه با لج زبونی براش در آورد و گفت : _ همینی که هست حرف بزنی از دفعه دیگه با خودمون نمیاریمت بیرون!
سحر چپ چپ نگاهش کرد و گفت : منت میزارید سره بنده تورو خدا ازین لطفا نکنید یه چند سال بيشتر عمر میکنم شرمندتون میشم!
رامین پقی زد زیره خنده که پونه برگشت با اخم نگاش کرد رامین سریع خودشو جمع کرد و برای عوض کردن بحث رو به شادمهر گفت: _ از خودت بگو شادی چخبرا؟
شادمهر با اخم نگاش کرد و گفت: _ صدبار گفتم اینجوری صدام نزن بدم میاد
رامین به من اشاره زد و گفت: _ از این یاد گرفتم
سریع برگشتم سمتش که با پررویی رفع اتهام کنم : _ اااا دروغ میگه شادی من کی گف.. !
یدفعه متوجه سوتی که دادم شدم سریع زدم تو کار دسمالیسم لبخند گنده ای زدم و گفتم : _ راستی از پروانه چخبر؟

#پست_۶
شادمهر مثلِ همیشه که اسم پروانه میومد لبخند غنگینی زد و گفت:
_ بهتره
آروم گفتم: _ مطمئنی؟ پس چرا لبخندات دل نمیبره؟
چشماشو رو هم گذاشت و گفت: _ همون همیشگی!
با غصه بهش خیره شدیم شادمهرم عاشق بود درگیرِ یه دخترِ خوشگلِ مهربون که روزگار بد کرد بهش پروانه مریض بود نه خانواده ش خرج عمل داشتن نه شادمهر نه ماها اون قدری داشتیم که بتونیم کمکی بکنیم شادمهر داشت خودشو به آب و آتیش میزد واسه خرج درمان پروانه، کلاس خصوصی بر میداشت گارسونی میکرد ولی……

با رفتن شادمهر برای آوردن سفارشامون غرغرِ همیشگیِ پونه شروع شد همیشه دنبال راهی برای خلاصی از غر غرایی بودم که سه ساله شده وصله گوشم ولی مثل این که کوتاه بیا نیست!
_آفتاب میدونی چند وقتِ با بچه ها بیرون نرفتیم حواست هست داری با خودت و جوونیت چیکار میکنی؟ تو داری کل زندگیتو حرومِ…
با اخم پریدم وسط حرفش و تشر زدم:
_ بس کن پونه من زندگیمو حروم نمیکنم من دارم تک تک این ثانیه هارو خرجِ کسی میکنم که یادگارِ عزیز ترینمه دیگه هیچ وقت راجبش اینطوری حرف نزن!
رامین که حس کرد ناراحت شدم دستشو رو دست پونه گذاشت و به سکوت دعوتش کرد به جاش خودش ادامه داد:
_آفتاب جان خواهرِ من خودت میدونه قصدمون ناراحت کردنت نیست میدونی تا حالا چند تا موقعیت خوبو به خاطرِ این بچه از دست دادی؟
با اتمام حرفش خاطرات سه سال پیش جلو چشمم زنده شد امید!
رامین راست میگفت من با قبولِ مسؤلیت آرش ضربه زیادی خوردم وابستگیِ بی مرزی که عشق تلقی میکردم به همکلاسیِ دانشگام، پس زده شدنم ،قبول نکردنِ آرش، گیر کردن سرِ دوراهی و در آخر انتخابِ آرش انتخابی که اگه صد سالم ازش بگذره پشیمون نمیشم چون بعد از مدتی فهمیدم اون رابطه بر پایه ی عادت بود چیزی که ممکن بود بعد از چند وقت ازش زده بشم ولی الان که سه سال از اون قضیه گذشته این عشقِ مادرانه رو با دنیا هم عوض نمیکنم و هرکسی هم منو میخواد باید آرشم بخواد چون من بدونِ آرش هیچم!

دیگه ادامه حرفای رامین برام مهم نبود میدونستم هدفشون از این حرفا چیه میخواستن من آرشو بسپرم دست مامان و به زندگیم برسم چیزی که به نظرم غیر ممکن به نظر میومد!
رامین پوفی کرد و ادامه داد:
_ ببین آفتاب تو با این قیافه و موقعیت میتونی بهترین زندگی رو داشته باشی تا کی میخوای به این وضع ادامه بدی؟!
شونه ای بالا انداختم و زیر لب گفتم:
_ تا وقتی بچم بتونه رو پاهای خودش وایسه و دیگه به من نیازی نداشته باشه!

#پست_۷
دستمو چند بار رو زنگ فشار دادم از همین جا میتونستم صدای جیغ آرش و قدمایی که تند کرده بود تا به در برسه رو بشنوم به محض باز شدن در یه جسم کوچیک و نرم خودشو پرت کرد تو بغلم آخ که دنیای من خلاصه میشه به همین آغوش کوچیک و پر مهر چجوری دلشون میاد بگن از منبع دلخوشیم دست بکشم!
با خنده خودشو کشید کنار و با زبون نصف و نیمش گفت:
_مامانی پاسیل کو؟
با خنده بسته پاستیلُ از کیفم در آوردم و دادم دستش هرچی من از این موجود ژله ایِ چندش بدم میاد آرش عاشقشِ!
دستشو گرفتم و کشیدمش تو خونه از تو حیاط داد زدم :
_ صاحب خونه؟ مامانی کجایی؟ ماشالله استقبال
مامان با چادر گل گلیش دم در وایساد و گفت :
_ صداتو بیار بچه چته میخوای همسایه هارو بندازی به حونمون؟
با لبخند گفتم:
_ مرسی خوشامد گویی!
مامان که تازه یادش اومد بنده از سر کار اومدم با محبت گفت:
_ ببخشید مامان جان حواس واسه آدم نمیزاری که یه ساعت وسط حیاط وایسادی جیغ جیغ میکنی بیاین داخل ببینم!
دست آرش گرفتم و با هم رفتیم داخل خونه همون طور که به سمت اتاق میرفتم داد زدم:
_ مامان من میرم دوش بگیرم تا بیام غذا حاضره؟
_آره مامان جان فقط زودتر بیا سرد نشه غذا!
از گشنگی دلم داشت ضعف میرفت سریع پریدم تو حموم و دوش مختصری گرفتم حوله رو دور خودم پیچیدم و از حموم اومدم بیرون یه دست تاپ و شلوار از تو کشو کشیدم بیرون و وایسادم جلو آینه تا موهامو خشک کنم
به عادت همیشگی موهامو چتری ریختم تو صورتم چتری به صورتم میومد ولی دلیلِ این که چند سالِ موهامو میریزم رو پیشونیم ماه گرفتگیِ هلالی شکلِ کوچیکی بود که کمی پایین تر از خط رویش موهام گوشه ی پیشونیم قرار داشت اصلا دوسش نداشتم ولی آرش از شکل هلالی و ماه مانندش خوشش میومد بعضی وقتا چتریامو میکشید کنار و هی انگشتشو میکشید روش فکر کنم هی میخواست پاکش کنه!

چهره تقریبا شیطون و معمولی داشتم چشمای درشت و قهوه ای با لبای کوچیک و با مزه دماغمو دوست نداشتم، کوچیک بود و به صورتم میومد اما دلم میخواست هرطور شده عملش کنم، و در آخر خط عمیقی که با هر بار خندیدنم کنارِ لبم نمایان میشد به نظرم تنها عضوِ خوشگلِ صورتم یود واسه همین هیچوقت نمیشد خنده رو از صورتم جمع کرد!
حالا بماند که پونه چقدر به خاطرش بهم میگه افلیج!
بیتربیتِ دیگه حسودیش میشه آدمو با خاک یکسان میکنه!
با صدای مامان سریع سشوارو خاموش کردم و از اتاق زدم بیرون خیلی خانوم نشستم سر سفره تا مامان غذارو بکشه بشقاب آرشو از دست مامان گرفتم و قاشق قاشق غذا گذاشتم دهنش با این که چهارسالش بود و باید غذا خوردنو خودش یاد میگرفت ولی دلم میخواست خودم بهش غذا بدم عشق میکردم اصلا!
بعد از خوردن شام رختخواب دو نفره ای پهن کردم و آرشو خوابوندم کنار خودم آروم تو گوشش لالایی خوندم تا خوابش برد خودمم با گذاشتن بوسه ای روی پیشونی آرش به خواب رفتم!

بازخورد و سوالات(3 دیدگاه)

  1. "مروارید" گفت:

    سلام چجوری دانلود کنم

  2. بی تلگرام گفت:

    من گوشیم آپدیت نمیشه تلگرامم رو خذف کردم تا بدم آپدیت کنن به مشکل برخوردم.تا برگشت از دبیرخوندم فکر کنم حدودادی۴۵۵بقیه داستان رو نمی تونم بخونم.بقیه برام بفرستید🙏🏻🥺

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *